Nieuws

Wat bij een plots overlijden?

2019/05/22

Family Business Trends

Terug

'Als ik 's nachts pieker, vraag ik mijn vader om raad'

Mieke Frijters: 'Ik, als jonge kip, wist van niets'
Zeventien was ze toen haar vader stierf. Maar Mieke Frijters aarzelde niet. Ze ploos de archiefkasten uit en vertrouwde op haar mensen. Pas na tien jaar kreeg haar bedrijf de wind in de zeilen. In februari werd Frijters verkozen tot Vrouwelijke Ondernemer van het Jaar 2018. Die Womed Award wordt uitgereikt door de ondernemersvereniging Unizo en de vzw Markant, een netwerk van actieve en ondernemende vrouwen.
“Mijn pa begon op zichzelf toen zijn werkgever hem zelfs niet één dag vakantie gunde in een werkritme van zes dagen op zeven. Hij leende geld,
kocht een vrachtwagen en reed naar de Antwerpse haven waar in de jaren zestig grote werken aan de gang waren. Vervolgens kocht hij een kraan en nam hij mensen in dienst. Het bedrijf groeide mee met de haven. Ik begon in 1982 in het bedrijf toen ik zeventien jaar en zeven maanden was, omdat ik net één dag te jong was om een opleiding te beginnen.
“Drie maanden later stierf mijn pa aan kanker. Hij had niet veel geregeld. Hij dacht dat wij het wel zouden oplossen. En dat deden we. Mijn broer en ik zetten er samen onze schouders onder. Mijn broer – die ik in 2014 heb uitgekocht – was 28 jaar en als werfleider actief in het bedrijf. Maar ik, als jonge kip, wist niets. Gelukkig kreeg ik raad van de dertig mensen die al jaren in het bedrijf werkten.
“Na de dood van mijn vader speurde ik in alle dossierkasten. ‘Wat is dit?’, vroeg ik aan de medewerkers. ‘Waar komt dat vandaan?’ Zo leerde ik de dossiers kennen. Het bracht verheldering. Vervolgens interviewde ik iedereen in het bedrijf. Ik zette het allemaal op papier, haalde de scherpe
kantjes eraf. Zo kwamen we tot een dynamisch, eerlijk en werkbaar handboek dat een meerwaarde voor ATF moest worden.”
'Snotneus, wat weet jij nu?'
“Al snel merkte ik dat trouwe medewerkers een zegen zijn. Maar op de lange termijn maakten ze me het soms moeilijk. Net omdat ze er al langer zijn en meer ervaren. Je krijgt dan een rare hiërarchie met aan de top een zeventienjarige. Ik zag ze vaak denken: ‘Snotneus, wat weet jij ervan?’ Dat veranderde naarmate ik meer nieuwe mensen aanwierf. Zij zagen me wel meteen als de baas.
“De eerste tien jaar vond ik heftig door de combinatie van jong en onervaren te zijn, en in een slechte tijd te moeten ondernemen in een financieel zwak bedrijf. Facturen werden toen rechtstreeks door de bank geïnd. Het voelde aan als water naar de zee dragen. Maar ik leerde steeds bij.
“Mensen ontslaan vond en vind ik het moeilijkste. Maar het ging financieel slecht en we hadden nood aan nieuwe investeringen. Onze  technische dienst deed goed werk. Ze konden steeds opnieuw oude machines weer doen brommen. Maar net omdat we ons machinepark niet vernieuwden, hadden we een grote technische dienst nodig. Al die reparaties kostten ons alleen maar geld. Dat ik daar een einde aan maakte, werd mij niet in dank afgenomen.
“We werkten op dezelfde manier als mijn vader, met hetzelfde karakter. No nonsense. Voetjes op de grond. ‘Niet zeuren, maar schoppen.’ Zo haalden we de jaren negentig… en keerde het tij dankzij een nieuwe klant die voorschotten betaalde. Voor het eerst kreeg het bedrijf financiële ademruimte.”
'Tinne regelt alles'
“Ook de zorg voor onze mensen kreeg ik met de paplepel ingegoten. Een gelukkige en tevreden medewerker is de juiste weg naar een tevreden klant. Ik herinner mij hoe mijn vader een van zijn mensen uit de nood hielp. De man kon niet komen werken omdat hun wasmachine
kapot was. Zijn vrouw zat in hoge nood met acht kinderen, en zonder het geld om een nieuwe te kopen. ‘Jij komt naar de werf’, zei mijn vader. ‘Ik ga met je vrouw een nieuwe wasmachine kopen. De prijs regelen we wel met je loon.’ Die mentaliteit zit in het bedrijf en mij ingebakken.
“Alle problemen van onze mensen lossen we op, zodat ze op hun werk kunnen focussen. Sommige arbeiders komen met de ongeopende enveloppen van telecombedrijven en vakbonden naar Tinne (de verantwoordelijke voor de lonen, nvdr). Zij regelt alles. We betalen vier keer per maand stipt de lonen uit. Dat geeft onze mensen zekerheid en structuur, waardoor ze een auto kunnen kopen, op vakantie kunnen, een eigen huis kunnen financieren… Dankzij deze aanpak hebben we maar één medewerker met loonbeslag, op 120 mensen.”
Dochter Maike staat klaar
“Het gebeurt uiteraard dat ik ’s nachts pieker. Dan denk ik vaak ‘hoe zou onze pa dit probleem aangepakt hebben?’ Vaak val ik daarna met een oplossing voor ogen in slaap. Van iets negatiefs iets positiefs maken, denken in oplossingen en het probleem direct aanpakken. Dat heb ik toch wel van hem.
“Mijn dochter, Maike Sleymer (21), is sinds anderhalf jaar in het bedrijf. Ik heb altijd de boot afgehouden. Eerst studeren, elders werken en dan pas hier. Maar ja, de plannen in mama’s hoofd zijn niet noodzakelijk die van de dochter… Ze wilde in een overall mee op een werf staan. Ze kroop in riolen en wilde alles weten. Haar passie voor het bedrijf was enorm. Ik zag haar elke dag met de glimlach thuiskomen.
“We lieten haar aan de receptie beginnen, dé plek waar je snel het hele bedrijf leert te kennen. Nu is ze mee verantwoordelijk voor de kwaliteitsbewaking. Op die manier leert ze elke afdeling kennen. En als moeder deel ik ook heel wat kennis met haar. Ik wil haar tien jaar geven om het bedrijf te leren kennen. Daarna zien we wel of ze klaar is voor de overname van de onderneming.”
“Als ik onverwachts sneller het bedrijf moet overnemen, zet ik het voort zoals mama het doet”, klinkt dochter Maike Sleymer vastberaden. “Iedereen uit het managementcomité kent me sinds mijn geboorte. Zij zullen me helpen. Wat ik van mama heb geleerd? Altijd positief blijven als iets tegenslaat. Dan komt het wel goed. Omdat iedereen iets positiefs in zich draagt, moet je alle kanten van een verhaal horen voordat je oordeelt. Ga in de schoenen van die ander staan”. Of hoe de levenslessen en mentaliteit van de grootvader die ze nooit heeft gekend toch de nieuwe generatie bereiken.

Deel dit op

Werken met ATF?